Η Καθημερινή φιλοξένησε πρόσφατα ένα άρθρο για τις δυσκολίες που εμφανίζει η ζωή στην πόλη για τα άτομα με κινητικά προβλήματα.
Όπως χαρακτηριστικά λέει ο Νίκος Φύτρος, αθλητής στην ομάδα μπάσκετ με αμαξίδιο του Παναθηναϊκού AμεΑ:
Κάθε φορά, πριν βγω, τηλεφωνώ στο μαγαζί για να δω αν είναι προσβάσιμο. Με ενδιαφέρει αν έχει ράμπα, γιατί μπορεί να έχει πολλά σκαλοπάτια στην είσοδό του, αν υπάρχει χώρος ώστε να μπορεί να κινηθεί το αμαξίδιο και κυρίως αν υπάρχει προσβάσιμη τουαλέτα. Δεν ψάχνω τουαλέτα ΑμεΑ, αυτό είναι πολυτέλεια. Ουσιαστικά, για να με εξυπηρετεί χρειάζεται να είναι ευρύχωρη ώστε να μπορεί να μπει και να βγει το αμαξίδιο. Πρέπει τουλάχιστον να εξασφαλιστούν αυτές οι προϋποθέσεις. Αν δεν βρω κάτι από αυτά τα τρία, τότε αλλάζουμε πλάνο και ψάχνουμε για άλλο μαγαζί.
Και συνεχίζει περιγράφοντας της εμπειρίες του από τις αποστολές της ομάδας:
Στα ξενοδοχεία όπου έχουμε βρεθεί -τα περισσότερα μάλιστα καινούργια και ανακαινισμένα- διαθέτουν μόνον ένα δωμάτιο ΑμεΑ. Στα υπόλοιπα δωμάτια, οριακά χωρούν δύο αμαξίδια. Για να κινηθούμε αναγκαζόμαστε να παίζουμε τέτρις. Ειδικά το βράδυ, αν ξυπνήσεις για τουαλέτα, πρέπει να μετακινήσεις το δεύτερο αμαξίδιο, να το βγάλεις εκτός, ώστε να να κινηθείς στον διάδρομο και να μπεις στην τουαλέτα, όπου βέβαια χωράς με το ζόρι και θα πρέπει να βγεις με την όπισθεν. Είναι απαράδεκτο η τουαλέτα να έχει σκαλοπατάκι, να μη χωράς στην τουαλέτα του εστιατορίου, ή να χωράς και να μην έχει όλο το ξενοδοχείο -εκτός από το δωμάτιο- μία τουαλέτα ΑμεΑ.
Η ειρωνεία είναι ότι ο σχεδιασμός των κτιρίων και των κοινόχρηστων χώρων απαιτείται από το νόμο να γίνεται έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η προσπέλαση των ατόμων με αναπηρία και των εμποδιζόμενων ατόμων, όπως οι ηλικιωμένοι και οι υπερήλικες, τα νήπια και μικρά παιδιά, οι έγκυες, όσοι μεταφέρουν βάρη κ.ά.. Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα άτομα αυτά ανέρχονται στο 50% του πληθυσμού. Λόγω, όμως, των δυσκολιών της εφαρμογής του νόμου στα υπάρχοντα κτίρια, έχουν ήδη δοθεί τέσσερεις παρατάσεις, η πιο πρόσφατη των οποίων λήγει στις 31/03/2024 και δίνει άλλον ένα χρόνο για την ολοκλήρωση των απαραίτητων προσαρμογών και την αναστολή των κυρώσεων.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο στην Καθημερινή.