Στις 12 Αυγούστου 2012, η ζωή της Τζίνι Τόμας άλλαξε ανεπανόρθωτα στη διασταύρωση των οδών Χιλ Στριτ και Φέιρβιου Άβενιου στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα. Ένας οδηγός παραβίασε το στοπ, συγκρούστηκε με τη μηχανή στην οποία επέβαινε η ίδια και ο σύζυγός της. Το ατύχημα στοίχισε τη ζωή του συζύγου της. Η ίδια είχε εκτεταμένους τραυματισμούς. Κάθε οστό στο δεξί της πόδι είχε σπάσει σε πολλαπλά σημεία και υπέστη πολλαπλά ανοιχτά κατάγματα. Χρειάστηκε άμεση μετάγγιση αίματος και παρέμεινε σε αναπνευστήρα για μία εβδομάδα. Οι γιατροί εκτίμησαν αρχικά ότι είχε 60% πιθανότητες να διατηρήσει το πόδι της, αλλά μετά από τρία χρόνια και 11 χειρουργικές επεμβάσεις, ο πόνος ήταν αφόρητος.
Τελικά, το 2015, η Τζίνι επέλεξε τον ακρωτηριασμό, πιστεύοντας ότι θα είχε καλύτερη ποιότητα ζωής χωρίς το πόδι της, με τεχνητό μέλος. Μετά την επέμβαση, χρειάστηκαν αρκετοί μήνες για να περπατήσει ξανά χωρίς βοήθημα, με το προσθετικό της πόδι.
Αποφασισμένη να αποδείξει ότι η απώλεια ενός άκρου δεν αποτελεί περιορισμό, εργάστηκε σκληρά για να ανακτήσει την κινητικότητά της. Κατάφερε μάλιστα να βρει δουλειά ως αντιπρόσωπος πωλήσεων στην ίδια εταιρεία που της παρείχε το πρώτο τεχνητό μέλος της. Το ατύχημα την έκανε επίσης να συνειδητοποιήσει τις δυσκολίες πρόσβασης για τους χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου, κάτι που την οδήγησε να γίνει υπέρμαχος της βελτίωσης των δημόσιων υποδομών.
Ωστόσο, το 2019 άρχισε να έχει προβλήματα με την προσθετική της θήκη και το μηριαίο οστό της. Ο πόνος όταν χρησιμοποιούσε το τεχνητό της μέλος ήταν και πάλι αφόρητος. Χρειάστηκε να σταματήσει να χρησιμοποιεί το προσθετικό της πόδι και τα επόμενα 3 χρόνια κινούνταν με πατερίτσες. Αυτό οδήγησε σε ατροφία των μυών του κολοβώματος.
Στις αρχές του 2022, προκειμένου να ανακτήσει την αυτονομία της και να μπορεί να βοηθά ευκολότερα στη φροντίδα της οικογένειάς της και κυρίως της μητέρας της, που είχε διαγνωστεί με άνοια, η Τζίνι επέλεξε την οστεοενσωμάτωση—μια χειρουργική διαδικασία κατά την οποία τοποθετείται στην άρθρωση εμφύτευμα για τη βελτίωση της κινητικότητας.
Μέχρι τον Απρίλιο του ίδιου έτους, η Τζίνι χρησιμοποιούσε ξανά πλήρη πρόθεση και ανέκτησε σταδιακά τη δύναμή της. Ως το τέλος του έτους μπορούσε να περπατά χωρίς βοήθημα με το Ottobock C Leg που χρησιμοποιεί.
Διάβασε ολόκληρη την ιστορία της Τζίνι εδώ.